امشب یاد یکی از دوستان افتادم که همیشه یه رباعی منصوب به خیام رو میخوند :

 ابــــریـــق مــی مـــرا شــکـستی ربی
 بر مـــن در عـیـش را بـبـسـتــی ربی
 من می ، خورم و تو می کنی بد مستی
 خـاکــم بـه دهـن مـگر تـو مستی ربی

من که هرجای معتبری رو گشتم این شعر رو از شعرهای اصلی حکیم عمر خیام ندونسته بودند . اما به نظرتون شاعر این شعر چی میخواسته بگه ؟؟. حتی دیدم بعضی جاها به این شعر این رباعی این رو هم اضافه کرده بودن :

 ناکــرده گنه دراین جـهـان کیست بگو
 آنکس که گنه نکرده چون زیست بگو
من بــد کــنـم و تــو بــد مکافات دهی
 پــس فـرق مـیان من و تو چیست بگو

که البته با جستجو داخل نرم افزار درج دیدم اصل این شعر یک رباعی از دیوان شمس ، مولوی به صورت زیر:

 ای جان جــهان جـز تو کسی کیست بگو
 بی جان و جهان هیچ کسی زیست ؟ بگو
 مــن بــــد کــنـم و تــو بــد مکافات دهی
 پـــس فــــرق مـیان من و تو چیست بگو

دیوان خیام پر از شعرای هستش که خیلی از ماها سطحی بهشون فکر می کنیم مثلا این شعر رو بخونید :

 مــن هـیـچ نـدانـم که مرا آنکه سرشت
 از اهــل بـهـشــت کرد یا دوزخ زشت
 جامــی و بـتـی و بربطی بر لب کشت
 این هر سه مرا نقد و تورا نسیه بهشت

همون دوست عزیز این شعر رو دست مایه خودش کرده و میگه خیام که فیلسوف و ریاضی دانی به این بزرگیه ، میگه جهان با مرگ پایان می پذیره ، پس من  چرا  عیش و خوشی نکنم ، می خوام بهش بگم دوست عزیزم ، هروقت شما هم فیلسوفی چون خیام شدی و دنیا رو با دید اون دیدی ، اونوقت میتونی بگی ... "من هم حق دارم مثل اون عمل کنم "!!!

دوستان همیشه سعی نکنید دنیا رو از نگاه دیگران ببینید ، خدا چاه داده ، چشم هم داده ، ببین ... خوب ببین ... بعد انتخاب کن ...

یاد این حرف آقا مجتبی افتادم ، می گفت حضرت محمد (ص) می فرمایند : " جوانی ، جوانه که جوانی نکنه " ...

و یادمه روی یکی از دیوارهای شهرمون بزرگ نوشته :

بهای تو بهای آن چیزیست که به آن دل بسته ای ، لحظه ای بنگر ... به خدا یا به .....

برای گمراه شدن بهونه زیاد هست ، با رباعیات خیام که هیچ ، با کتاب خدا ، قرآن هم میشه ، گمراه شد و گمراه کرد ، راه دور نمیرم که بگید نمیشه ، از طالبان کی گمراه تر ؟ مسئله فهمیدن و به کار بستنه ... نه فقط فهمیدن محض یا به کاربستن محض ...

یاد ملانصرالدین افتادم که میخواست از پشت بوم خونه اش نیفته ... اینقدر عقب ، عقب رفت که از اون طرف دیوار افتاد پایین !!!

از من به شما نصیحت :

 بی بهونه دوست بدار ، بی بهونه زندگی کن ، بی بهونه راه راست رو انتخاب کن .

خدایا چنان کن سر انجام کار ، تو خشنود باشی و ما رستگار.

یا حق.

 گــویــند مــرا که دوزخی بـاشد مست
 قولیست خلاف دل در آن نتوان بست
 گر عـاشق و میخواره به دوزخ باشند
 فـردا بینـی بـهشت همچون کف دست

 در کـارگــه کــــوزه گـــری رفـتم دوش
 دیـدم دو هـزار کـوزه ، گـویـا و خموش
 نـــاگـــه یــکــی کـوزه بر آورد خروش
 کو کوزه گر ، گوزه خر و کوزه فروش ؟

 وقت سـحـر است خیز ای مایه ی ناز
 نرمک نرمک باده خور و چنگ نواز
 کـــــانــهـا کــه بـه جـایـند نپایند بسی
 و آنــهــــا کــه شـدنـد کـس نمایند باز

 مسلم عزیزم ،

 در گذشت جمعی از بستگانتان رو به شما و خانواده شریفتان تسلیت گفته و از خداوند بزرگ برای شما صبر و برای آن عزیزان آرامش و آمرزش ابدی می طلبیم .

سفرنامه میرزا مجتبی قلی خان کاشان السلطنه به باشتین بالا :

اندر حسب و حال آشنایی و حاضر جوابی میرزا مجتبی قلی خان در نصران پل :

شیخ در خانه بر جلوی (کامی) خود نشسته بودندی و طبق معمول به صفحه آن ذل زده بودندی و غرق در تفکر مشغول به نوشتن برنامه بودندی . ناگاه به ملیجک دستور دادندی که "ای ملیج تیلیف را بیاورید" ، خواستندی که بر میرزا مجتبی قلی خان تیلیفی زدندی و از موقع حرکتش به سوی باشتین بالا آگاه شدندی .

امروز شیخ از صبح در حال گشت زدن در فضای سایبر بودندی . شیخ این روزها بسیار مشغول تحقیقات جامعی بر روی  دستور نویسی PHP که یک زبان اجنبی برای کار با کامی بودندی ، هستندی .
میرزا مجتبی قلی خان نیز چند هفته ایست که از مطالعات خود فارغ شدندی و هر روز به شیخ قول میداندی که این هفته به باشتین آمدندی و هر هفته نیز خلف الوعده نمودندی و خاطر شیخ را رنجوده کردندی .اما اینگونه که از مشاهدات و شنفته ها و نشنفته ها حاکی است، میرزا به سمت باشتین بالا حرکت کردندی .

پيامبر خدا وارد منزل فاطمه زهرا سلام الله عليها شد و فرمود: فاطمه! پدرت امروز مهمان توست.

فاطمه عرض کرد: پدرجان حسن و حسين از من خوردني مي خواهند، چيزي نمي يابم تا بخورند.

سپس پيامبر وارد شد و با علي و حسن و حسين و فاطمه عليهم السلام نشست، فاطمه متحير بود نمي دانست چه کند.

پيامبر-كه درود خدا برو باد- مدتي به آسمان نگاه کرد. در اين هنگام جبرئيل نازل شد و عرض کرد: اي محمد، خداي عليّ اعلي سلامت مي‌رساند و تو را به درود و اکرام خود ويژه داشته، مي‌فرمايد: به علي و فاطمه و حسن و حسين -عليهم السلام- بگو از ميوه‌هاي بهشتي چه چيزي را دوست مي‌دارند؟

پيامبر فرمود: اي علي، اي فاطمه، اي حسن و اي حسين پروردگار عزيز مي‌داند که شما گرسنه‌ايد، از ميوه‌هاي بهشتي کدام را دوست داريد؟

آنان از روي شرم از پيامبر سکوت کرده، چيزي نگفتند. پس حسين عليه السلام (سکوت را شکسته) و عرض کرد: با اجازه شما! باباجان، و مادرجان، و با اجازه شما، برادرجان اي حسن، من (مي خواهم) يکي از ميوه هاي بهشتي را برگزينم.

همگي فرمودند: حسين جان هر چه مي خواهي بگو که ما به آنچه تو براي ما برگزيني خرسنديم، حسين عرض کرد: اي رسول خدا به جبرئيل بگو: ما رطب تازه مي خواهيم.

پيامبر فرمود: خدا اين را مي دانست، سپس (رو به فاطمه نموده) فرمود: فاطمه! برخيز و وارد آن اتاق شو و هر چه در آن بود بياور.

فاطمه عليها السلام وارد شده ديد طبقي بلورين با روپوش سبز بهشتي -که در آن رطب تازه است- با آنکه فصلش نبود در آنجا نهاده شده است. (آنرا برداشته نزد پيامبر آورد).

پيامبر-صلوات الله عليه- فرمود: فاطمه جان! اين از کجا آمد؟

فاطمه همان جواب مريم را (که در قرآن مجيد آمده است) داد و عرض کرد: از جانب خداست، همانا خدا هر که را بخواهد بي حساب روزي مي دهد.

پيامبر برخاست و آن را گرفته پيش روي همه نهاد، سپس فرمود: بسم الله الرحمن الرحيم، آنگاه دانه‌اي خرما برداشته در دهان حسين نهاد و فرمود "نوش جان و گوارايت اي حسين"

خرماي ديگري برداشت و آن را در دهان حسن نهاد و فرمود "نوش جان و گوارايت اي حسن". سومين خرما را برداشته در دهان فاطمه زهرا نهاد و فرمود: "نوش جان و گوارايت اي فاطمه زهرا".

سپس چهارمين خرما را برداشت و آن را در دهان علي نهاده، فرمود: "نوش جان و گوارايت اي علي". باز به علي خرماي ديگري داد و فرمود " نوش جان و گوارايت اي علي".

سپس شتابان از جا برخاست، بعد نشست.

پس همگي از آن خرما خوردند همين که دست کشيدند و سير شدند آن مائده آسماني به آسمان برخاست (و ناپديد شد).

فاطمه عرض کرد: پدر جان امروز چيز عجيبي از شما ديدم، پيامبر فرمود: اي فاطمه! خرمايي که در دهان حسين نهادم و گفتم: گوارايت اي حسين، از اين رو بود که شنيدم ميکائيل و اسرافيل به او مي‌گويند: گوارايت اي حسين. من نيز همچون آنان گفتم.

خرماي دوم را برداشته در دهان حسن نهادم، شنيدم جبرئيل و ميکائيل به او مي‌گويند: گوارايت اي حسن. من نيز مثل آنان گفتم.

خرماي سوم را که برداشته در دهان تو- اي فاطمه- نهادم، شنيدم حوريان بهشتي- در حالي که شادمان، از بلنداي عوالم بهشتي بر ما اشراف داشتند- به تو مي‌گويند: گوارايت باد، اي فاطمه، من نيز طبق آنان آنرا گفتم.

چون چهارمين خرما را كه برداشته و در دهان علي  نهادم، از جانب خداوند ندايي شنيدم که مي‌گويد: نوش جان و گوارايت اي علي. من هم طبق نداي حق تعالي آن را گفتم.

باز به علي خرماي ديگري دادم، دوباره نداي حق را شنيدم که مي گويد: نوش جان و گوارايت اي علي.

سپس به خاطر گرامي داشت حضرت پروردگار (شتابان) برخاستم. پس شنيدم مي فرمايد: اي محمد! به عزت و جلالم سوگند اگر از هم اکنون تا روز قيامت، دانه دانه خرما به علي مي دادي، من پيوسته به او مي گفتم: نوش جان و گوارايت اي علي.

فرهنگ جامع سخنان امام حسين؛ ترجمه علي مؤيدي

منبع : تبیان

اگر من و شما هر کدام یک سکه داشته باشیم و آنها را با هم عوض کنیم . 

باز هم هر یک از ما یک سکه خواهیم داشت .

اما اگر هر کدام یک ایده  خوب داشته باشیم ، و آنها را در اختیار یکدیگر قرار دهیم .

در این صورت هر یک از ما دو ایده خوب خواهیم داشت .

آنچه از سر عشق رخ میدهد

همواره فراسوی نیک و بد انجام می گیرد .

- نیچه - 

"توضيح دهيد که چگونه مي توان با استفاده از يک فشارسنج ارتفاع يک آسمان خراش اندازه گرفت؟"

سوال بالا يکي از سوالات امتحان فيزيک در دانشگاه کپنهاگ بود.

يکي از دانشجويان چنين پاسخ داد: "به فشار سنج يك نخ بلند مي بنديم. سپس فشارسنج را از بالاي آسمان خراش طوري آويزان مي کنيم که سرش به زمين بخورد. ارتفاع ساختمان مورد نظر برابر با طول طناب به اضافه ي طول فشارسنج خواهد بود."

پاسخ بالا چنان مسخره به نظر مي آمد که مصحح بدون تامل دانشجو را مردود اعلام کرد. ولي دانشجو اصرار داشت که پاسخ او کاملا درست است و درخواست تجديد نظر در نمره ي خود کرد. يکي از اساتيد دانشگاه به عنوان قاضي تعيين شد و قرار شد که تصميم نهايي را او بگيرد.

نظر قاضي اين بود که پاسخ دانشجو در واقع درست است، ولي نشانگر هيچ گونه دانشي نسبت به اصول علم فيزيک نيست. سپس تصميم گرفته شد که دانشجو احضار شود و در طي فرصتي شش دقيقه اي پاسخي شفاهي ارائه دهد که نشانگر حداقل آشنايي او با اصول علم فيزيک باشد.

دانشجو در پنج دقيقه ي اول ساکت نشسته بود و فکر مي کرد. قاضي به او يادآوري کرد که زمان تعيين شده در حال اتمام است. دانشجو گفت که چندين روش به ذهنش رسيده است ولي نمي تواند تصميم گيري کند که کدام يک بهترين مي باشد.

قاضي به او گفت که عجله کند، و دانشجو پاسخ داد: "روش اول اين است که فشارسنج را از بالاي آسمان خراش رها کنيم و مدت زماني که طول مي کشد به زمين برسد را اندازه گيري کنيم. ارتفاع ساختمان را مي توان با استفاده از اين مدت زمان و فرمولي که روي کاغذ نوشته ام محاسبه کرد."

دانشجو بلافاصله افزود: "ولي من اين روش را پيشنهاد نمي کنم، چون ممکن است فشارسنج خراب شود!"

"روش ديگر اين است که اگر خورشيد مي تابد، طول فشارسنج را اندازه بگيريم، سپس طول سايه ي فشارسنج را اندازه بگيريم، و آنگاه طول سايه ي ساختمان را اندازه بگيريم. با استفاده از نتايج و يک نسبت هندسي ساده مي توان ارتفاع ساختمان را اندازه گيري کرد. رابطه ي اين روش را نيز روي کاغذ نوشته ام."

"ولي اگر بخواهيم با روشي علمي تر ارتفاع ساختمان را اندازه بگيريم، مي توانيم يک ريسمان کوتاه را به انتهاي فشارسنج ببنديم و آن را مانند آونگ ابتدا در سطح زمين و سپس در پشت بام آسمان خراش به نوسان درآوريم. سپس ارتفاع ساختمان را با استفاده از تفاضل نيروي گرانش دو سطح بدست آوريم. من رابطه هاي مربوط به اين روش را که بسيار طولاني و پيچيده مي باشند در اين کاغذ نوشته ام."

"آها! يک روش ديگر که چندان هم بد نيست: اگر آسمان خراش پله ي اضطراري داشته باشد، مي توانيم با استفاده از فشارسنج سطح بيروني آن را علامت گذاري کرده و بالا برويم و سپس با استفاده از تعداد نشان ها و طول فشارسنج ارتفاع ساختمان را بدست بياوريم."

"ولي اگر شما خيلي سرسختانه دوست داشته باشيد که از خواص مخصوص فشارسنج براي اندازه گيري ارتفاع استفاده کنيد، مي توانيد فشار هوا در بالاي ساختمان را اندازه گيري کنيد، و سپس فشار هوا در سطح زمين را اندازه گيري کنيد، سپس با استفاده از تفاضل فشارهاي حاصل ارتفاع ساختمان را بدست بياوريد."

"ولي بدون شک بهترين راه اين مي باشد که در خانه ي سرايدار آسمان خراش را بزنيم و به او بگوييم که اگر دوست دارد صاحب اين فشارسنج خوشگل بشود، مي تواند ارتفاع آسمان خراش را به ما بگويد تا فشارسنج را به او بدهيم!"

دانشجويي که داستان او را خوانديد، نيلز بور، فيزيکدان دانمارکي  بود.

سلام به همه آقا پسرا و دختر خانوم هاي گل

دوستان خوبم حتما تا بحال اين تجربه رو داشتيد كه وقتي تصميمتون

رو مي گيريد تا كاري رو انجام بديد .

سروكله يه سري آدم هاي به ظاهر دلسوز پيدا ميشه و مثل يه مگس سيريش

هي دورتون ميچرخن و مثل ويز ويز همون آقا يا خانوم مگس همش

 آيه ياس و نااميدي تو گوشتون داد ميزنن .

چيكار كرديد و مي كنيد باهاشون ؟؟؟

چه قدر نتيجه ميده ؟؟؟

اگه ميخوايد بهترين راه حل رو بفهميد ،

داستان زير رو بخونيد تا در آخر با هم راجع بهش حرف بزنيم .

روزی از روزها گروهی از قورباغه های کوچیک تصمیم گرفتند که با

هم مسابقه ی دو بدند  .

هدف مسابقه رسیدن به نوک یک برج خیلی بلند بود .

جمعیت زیادی برای دیدن مسابقه و تشویق قورباغه ها جمع شده بودند...

و مسابقه شروع شد  ...

راستش , کسی توی جمعیت باور نداشت که قورباغه های به این کوچیکی

بتوانند به نوک برج برسند .

شما می تونستید جمله هایی مثل اینها را بشنوید :
" اوه ,عجب کار مشکلی !!"
" اونها هیچ وقت به نوک برج نمی رسند ."

"هیچ شانسی برای موفقیتشون نیست .برج خیلی بلند ه ! "

قورباغه های کوچیک یکی یکی شروع به افتادن کردند ...

بجز بعضی که هنوز با حرارت داشتند بالا و بالاتر می رفتند  ...
جمعیت هنوز ادامه می داد : "خیلی مشکله!!!هیچ کس موفق نمی شه !"
 و تعداد بیشتری از قورباغه ها خسته می شدند و از ادامه دادن منصرف

...

ولی فقط یکی به رفتن ادامه داد بالا, بالا و باز هم بالاتر ...
این یکی نمی خواست منصرف بشه !

بالاخره بقیه ازادامه ی بالا رفتن منصرف شدند . به جز اون قورباغه

کوچولو که بعد از تلاش زیاد تنها کسی بود که به نوک رسید!
بقیه ی قورباغه ها مشتاقانه می خواستند بدانند او چگونه این کا ر رو

انجام داده؟

اونا ازش پرسیدند که چطور قدرت رسیدن به نوک برج

وموفق شدن رو پیدا کرده؟

ولي هيچ جوابي نشنيدن !
و مشخص شد که ...
برنده ی مسابقه کر بوده !!!
 

آره دوستان اين فقط يه داستان ساختگيه ،

ولي نتيجه اي كه ميشه ازش گرفت اینه که :
هیچ وقت به جملات منفی و مأیوس کننده ی دیگران گوش ندید...

چون همونطوري كه قبلا راجع بهش صحبت كرديم

اونا زیبا ترین رویا ها و آرزوهای شما رو ازتون می گیرند !!!

چیز هایی که از ته دلتون آرزوشون رو دارید !!!
 همیشه به قدرت کلمات فکر کنید ،
چون هر چیزی که می خونید یا می شنوید روی اعمال شما تأثیر میگذاره .
پس :
همیشه مثبت فکر کنید !
و بالاتر از اون
هر وقت کسی خواست به شما بگه که

به آرزوهاتون نخواهید رسید ، کر بشید .
و هم یشه باور داشته باشید:
من همراه خدای خودم همه کار می تونم بکنم .

خوب باشيد و خوب بمونيد

م.ه.د.ي